سرمایه مدیریتی فارس در غدیر تنها ماند؛ چرا ۱۸ نماینده استان سکوت کردند؟

زحمتکش که پیش از این مدیریت مجتمع صنایع آلومینیوم جنوب (سالکو) در لامرد را بر عهده داشت، از جمله مدیرانی است که با کارنامهای قابل توجه در یکی از مجموعههای بزرگ صنعتی کشور شناخته میشود؛ مدیری که عملکرد او در سالکو، از منظر شاخصهای تولید، توسعه و ارزشآفرینی، شایسته بررسی و ارزیابی دقیق است.
از یک میلیارد دلار بدهی تا خلق ارزش چندصدهمتی
بر اساس گزارشهای منتشرشده درباره عملکرد سالکو در دوره مدیریت مهدی زحمتکش، تعیین تکلیف بدهیهای ارزی حدود یک میلیارد دلاری، افزایش ظرفیت تولید از حدود ۱۰۰ هزار تن به ۳۰۰ هزار تن و رشد قابل توجه ارزش این مجموعه از حدود ۳۰ همت به بیش از ۴۰۰ همت، از جمله اقدامات مؤثر این دوره مدیریتی عنوان شده است.
هلدینگ غدیر؛ یکی از بازیگران بزرگ اقتصاد و صنعت کشور
شرکت سرمایهگذاری غدیر، با نماد بورسی «وغدیر»، از مجموعههای بزرگ سرمایهگذاری چندرشتهای کشور است که فعالیت آن به یک صنعت یا حوزه اقتصادی محدود نمیشود. این مجموعه در بخشهای راهبردی اقتصاد، از جمله نفت، گاز، پتروشیمی، پالایش، معدن و فلزات، سیمان، انرژی، ساختمان، حملونقل و خدمات مالی سرمایهگذاری کرده است.
از سوی دیگر، هلدینگ نفت و گاز پارسیان، بهعنوان یکی از مهمترین داراییهای گروه غدیر، در سه پالایشگاه مهم کشور شامل پالایشگاههای تبریز، شیراز و بندرعباس دارای سهم مدیریتی و کنترلی است. این مجموعه همچنین در حوزه تولید محصولات پتروشیمی و زنجیرههای مرتبط با انرژی و صنایع پاییندستی حضور گستردهای دارد.
بنابراین، مدیریت چنین مجموعهای صرفاً یک مسئولیت اداری یا جابهجایی مدیریتی معمولی نیست؛ بلکه هدایت بخشی از سرمایههای بزرگ کشور و تصمیمگیری درباره مسیر سرمایهگذاری در صنایع راهبردی را در بر میگیرد.
سرمایه مدیریتی فارس؛ فرصتی برای توسعه سرمایهگذاریهای بزرگ استان
اهمیت موضوع زمانی دوچندان میشود که بدانیم هلدینگ سرمایهگذاری غدیر در استان فارس نیز دارای زیرمجموعهها و ظرفیتهای بزرگ اقتصادی و صنعتی، از جمله مجتمع صنایع آلومینیوم جنوب (سالکو) در لامرد، فولاد غدیر نیریز و طرحهای پتروشیمی و پالایشگاهی است.
در چنین شرایطی، حضور و تثبیت مدیریت ارشد برخاسته از استان فارس در رأس این هلدینگ میتوانست زمینهساز تقویت ارتباطات مدیریتی، پیگیری مؤثرتر طرحها و گسترش سرمایهگذاریهای این مجموعه در پروژههای بزرگ صنعتی و اقتصادی استان باشد.
این ظرفیت میتوانست با ایجاد تعامل و هماهنگی بیشتر میان مدیریت هلدینگ، مسئولان استانی و نمایندگان مجلس، به تسریع اجرای طرحهای توسعهای، رونق تولید، ایجاد اشتغال پایدار، تکمیل زنجیرههای ارزش صنعتی و افزایش سهم فارس در ارزشآفرینی اقتصادی کشور کمک کند.
از این منظر، موضوع صرفاً حمایت از یک فرد یا یک انتصاب مدیریتی نیست؛ بلکه بحث بر سر فرصتهای اقتصادی و سرمایهگذاریهایی است که میتوانست با بهرهگیری از ظرفیت مدیریتی و شناخت زحمتکش از شرایط صنعتی فارس، بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد.
نمایندگان استان فارس که در کمیسیونهای مهم مجلس شورای اسلامی حضور فعال و اثر بخش دارند و ریاست سه کمسیون مهم مجلس در اختیار نمایندگان استان است ونیز تعدادی از نمایندگان نیز در هیات رئیسه های سایر کمسیون ها عضویت دارند و نیز از ظرفیتهای قانونی و نظارتی برای پیگیری مسائل اقتصادی و صنعتی برخوردارند، میتوانستند در این موضوع نقش مؤثرتری ایفا کنند. ایکاش این ظرفیت و جایگاه، با پیگیری جدیتر و هماهنگی بیشتر برای صیانت از منافع اقتصادی و صنعتی استان به کار گرفته میشد.
دو نماینده مجلس در برابر یک انتصاب؛ نمایندگان فارس کجا بودند؟
پس از انتصاب مهدی زحمتکش به مسئولیت سرپرستی هلدینگ سرمایهگذاری غدیر، انتقادهایی از سوی برخی نمایندگان مجلس، از جمله علی خضریان، نماینده تهران، و مهدی طغیانی، نماینده اصفهان، درباره این انتصاب و عملکرد سالکو مطرح شد.
در چنین شرایطی، انتظار طبیعی این بود که ۱۸ نماینده استان فارس، دستکم با بررسی مستندات، ارزیابی عملکرد این مدیر و پیگیری موضوع از مسیرهای قانونی و نظارتی، نسبت به صیانت از جایگاه مدیریتی و منافع صنعتی استان حساسیت نشان دهند.
چند پرسش از ۱۸ نماینده فارس
۱. آیا برای بررسی ابعاد انتصاب و استعفای این مدیرجوان استان فارسی و آثار آن بر جایگاه مدیریتی نیروهای متخصص استان، پیگیری مشخصی انجام گرفته است و آیا نظیر دونماینده معترض نامه نگاری ،مکاتبه یا رایزنی با وزیر جدید دفاع برای ابقای این نیروی استان فارسی انجام شده است؟
۲. آیا نمایندگان فارس برنامهای برای حمایت از مدیران توانمند و متخصص استان در مجموعههای بزرگ اقتصادی و صنعتی کشور دارند؟
۳. اساساً سازوکار نمایندگان استان برای صیانت از سرمایههای انسانی و مدیریتی فارس و بهرهگیری از ظرفیت هلدینگهای بزرگ اقتصادی برای توسعه سرمایهگذاری و اشتغال استان چیست؟
اکنون پرسش اصلی افکار عمومی این است: سرمایه مدیریتی فارس در غدیر تنها ماند؛ چرا ۱۸ نماینده استان سکوت کردند؟
